เงื่อนไขของชีวิต........คือ.......

ลมหายใจของชีวิต

เวลาของชีวิต

เงื่อนไขของชีวิตคือ “ลมหายใจ” และ “เวลา”

        ชีวิตบนโลกใบนี้ที่แสนกว้างใหญ่สำหรับหลายๆ คน แต่สำหรับบางคนมันดูเล็กนิดเดียวนั้น ไม่ว่าจะมีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้น จะดีไม่ดี จะสุขจะทุกข์ จะรวยจะจน จะอยู่คฤหาสจะอยู่ตามข้างถนน ไม่ว่าจะเป็นเช่นไร แต่ทว่าทุกคนมีเงื่อนไขเดียวกัน คือ “ลมหายใจ” ทุกชีวิตเกิดมาพร้อมกับลมหายใจ เมื่อมีลมหายใจนั้นคือมีชีวิต และก็เช่นกันทุกชีวิตล้วนจะต้องเดินมาหยุดอยู่ต่อหน้าวันที่ลมหายใจค่อยๆ อ่อนแรงลง เบาลง เบาลง และแผ่วเบาลงจนเส้นกราฟที่ครั้งหนึ่งเคยวิ่งขึ้นลงกลับวิ่งเป็นเส้นตรงในแกน Y เคียงคู่ขนานไปกับกาลเวลา และเส้นทางแห่งชีวิตก็หมดลงเช่นกัน และหรือก็คือเงื่อนไขของชีวิตคนเรา

สำหรับผมแล้ว เงื่อนไขเดียวของชีวิตมนุษย์ก็คือ “ลมหายใจ” เมื่อใดที่หมดลมหายใจ นั่นแหละคือเราจบชีวิต ดังนั้นหากว่าเราอยากจะมีชีวิตอยู่เราก็จะต้องหายใจ เมื่อเรายังมีลมหายใจอยู่จงใช้มันให้คุ้มค่า จะได้ไม่ต้องเสียดายเวลาเมื่อเรากำลังจะหมดลมหายใจ

       

         ผมเชื่อว่าหลายๆ ท่านคงอยากจะอยู่กับคนที่เรารักในช่วงลมหายใจสุดท้ายของเขา ได้อยู่ใกล้จนกระทั่งวินาทีสุดท้ายที่เขาหายใจ แต่สำหรับบางคนอาจจะไม่มีโอกาสเช่นกัน ดังเช่นผม ที่ไม่มีโอกาสแม้แต่จะรับรู้และเห็นลมหายใจสุดท้ายของมารดา แม้ว่าจะนอนอยู่ข้างๆ กัน มันได้เดินทางมาอย่างเงียบๆ พร้อมกับการจากไปอย่างสงบของมารดาของผม และผมคิดว่ามันใจร้ายอย่างมากที่ไม่ให้ผมได้รับรู้และอยู่ในช่วงลมหายใจสุดท้ายของมารดา ความรู้สึกในวันที่มันเดินเข้ามาหานี้ยังคงอยู่ในความทรงจำขอผมมิเคยรู้ลืมเลือน

แต่ผมคิดว่าความตายพาเราไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ เป็น “กุญแจ” ดอกสำคัญที่ไขประตูบานสุดท้ายเพื่อนำเราให้พบกับสิ่งใหม่ๆ ที่เราไม่เคยพบเจอ

“ยังไม่ถึงเวลา” คำพูดนี้เราได้ยินกันบ่อยๆ ว่ายังไม่ถึงเวลา ต้องรอ รอสักครู่ รอสักชั่วโมง รอสักเดือน รอสักปี และรอแล้วก็รออีก จนสรุปในคำว่า “รอให้ถึงเวลาก่อน”

ผมเชื่อว่าทุกท่านเคยประสบการณ์กับการรอไม่มากก็น้อย บางคนรอด้วยความหวัง บางคนรอด้วยความสุขความยินดี บางคนรอด้วยความเศร้าความเสียใจ บางคนรอด้วยความเบื่อหน่าย

ในตอนที่ผมเป็นเด็กและผมเชื่อว่าคงมีหลายคนๆ เคยคิดแบบผม ว่าเมื่อไหร่เราจะโตสัก เมื่อไหร่เราจะได้เรียนจบ เมื่อไหร่เราจะได้ทำงาน เมื่อไหร่เราจะได้มีรถ มีบ้าน มีเงินเยอะ มีโน้นมีนี่ ทำสิ่งโน้นสิ่งนี้ได้ตามใจเรา

ผมเคยขอรถมอเตอร์ไซต์ จากบิดาของผมตั้งแต่ผมอยู่ ป.4  บิดาของผมท่านก็ใจดีมากและก็รักผมมากเช่นกัน พ่อจึงตอบผมว่า ได้ “แต่ต้องรอให้ถึงเวลาก่อน” (ท่านคงจะเป็นห่วงผมกลัวผมเอาไปชนคนอื่น) เมื่อไหร่โตแล้วจะซื้อให้ กระทั่งทุกวันนี้ผมก็ยังไม่ได้รถมอเตอร์ไซต์จากพ่อเลย  เพราะว่าตั้งแต่ จบ ป.6 ก็อยู่ในบ้านเณรมาตลอด ได้กลับบ้านไม่กี่อาทิตย์ พ่อก็ยังไม่ซื้อให้ บอกว่าไม่จำเป็นอีกแล้ว

และนี่ก็คือเหตุการณ์เล็กๆ เกี่ยวกับเงื่อนไขของชีวิต แท้ที่จริงแล้วมันมีเวลาเข้ามาเกี่ยวข้อง เข้ามามีบทบาทและกำหนดเงื่อนไขต่างๆ ของชีวิตเราด้วย

ดังนั้นสำหรับผม คิดว่าทุกชีวิตมนุษย์มีเงื่อนไขหลักๆ อยู่สองอย่างก็คือ เงื่อนไข “ลมหายใจ” และ “เวลา” ซึ่งจะกำหนดชีวิตมนุษย์ของเรา แม้ว่ามันจะไม่โดยตรงก็ตามที่ แต่มันมีอิทธิพลอย่างมากในการครอบคลุมทุกสิ่งอย่างเงียบๆ